Uw winkelwagen
Uw winkelwagen is leeg
Klachten en retourneren
Rapportage van de klacht, informatie over de voortgang en de afwikkeling van de klacht, retourneren van goederen.
Uw winkelwagen is leeg
In een tijd waarin de esthetische waarde van producten zo belangrijk is, besteden fabrikanten van douche- en wastafelkranen veel aandacht aan design. Soms is puur minimalisme echter de beste keuze – en dat is precies wat inbouwkranen bieden. Het grootste deel van de kraan zit verborgen in de muur en zichtbaar blijven alleen de hendel, uitloop, douche of douchekop. De voordelen zijn echter talrijk en verdienen een uitgebreidere bespreking – daarvoor verwijzen we naar ons eerdere artikel: Wat is een inbouwkraan en hoe kies je de juiste?
SANITINO TIP: Wij raden aan om kranen eerst te kiezen op basis van het uiterlijk en de gewenste functie. Daarna raden wij aan om het inbouwlichaam aan te schaffen en te installeren dat bestemd is voor de gekozen kraan. Helaas kunnen inbouwlichamen en opbouwdelen van kranen van verschillende fabrikanten niet met elkaar worden gecombineerd. Elke kraan heeft een door de fabrikant bepaald compatibel inbouwlichaam. Deze inbouwlichamen vermelden wij in de beschrijving van de kraan in de sectie Moet worden bijgekocht.
Wat bij inbouwkranen lastiger kan zijn, is de installatie. Misschien heb je hier nog geen ervaring mee, omdat je tot nu toe alleen met klassieke opbouwkranen hebt gewerkt. Daarom hebben we deze handleiding samengesteld, waarin we stap voor stap bekijken hoe je een inbouwkraan installeert. Concreet richten we ons op de montage van een inbouw douchekraan.
De installatie van een inbouwsysteem is geen klus voor één middag. Het vereist nauwkeurige metingen en een duidelijk beeld van het uiteindelijke ontwerp van de badkamer. De eerste stap is altijd het afsluiten van de hoofdwatertoevoer en het leeg laten lopen van het hele systeem. De afsluiter bevindt zich meestal onder de gootsteen, in de badkamer of in de kelder.
Een belangrijke technische parameter is de waterdruk. Als de druk hoger is dan de maximale druk die door de fabrikant van de kraan en het inbouwlichaam wordt aanbevolen, moeten drukreduceerventielen worden geïnstalleerd. Denk vóór de montage ook goed na over de ergonomie: de standaardhoogte voor een regendouche is ongeveer 220-240 cm vanaf de vloer (wij raden aan rekening te houden met de lengte van de personen in het huishouden), terwijl de bedieningselementen op een hoogte moeten worden geplaatst waar je er comfortabel bij kunt zonder je uit te rekken.
Er zijn twee hoofdopties om het kraanhuis te verbergen. Werk je met een massieve bakstenen muur, dan zul je moeten frezen. Teken met een haakse slijper de contouren in een rasterpatroon. De kleinere stukken metselwerk kun je daarna veel eenvoudiger weghakken, zonder risico op beschadiging van de omliggende muur.
De tweede, en steeds populairdere optie, is een voorzetwand van gipsplaat. Met houten profielen creëer je een holle ruimte waarin het ventiellichaam eenvoudig kan worden bevestigd. Kies in dit geval altijd voor groene gipsplaten, die geschikt zijn voor vochtige ruimtes. Deze methode is ideaal als je niet in dragende constructies wilt ingrijpen.
Nu komt het loodgieterswerk. Wij raden aan om vóór de installatie van de leidingen de montagehandleiding te controleren van het inbouwlichaam dat wordt geïnstalleerd. In de handleiding vindt u aansluitschema’s voor warm en koud water, inclusief de vereiste uitgangen voor de verbruikers (hoofddouche, handdouche). Sluit de toevoeren voor warm en koud water aan op het inbouwlichaam (meestal 1/2"-schroefdraad) en de uitgangen op de douches of uitloop (1/2"-schroefdraad). Ook moet de inbouwdiepte van het inbouwlichaam in de muur worden gecontroleerd. Als het inbouwlichaam te diep is geplaatst, kan het opbouwdeel van de kraan niet correct worden geïnstalleerd. Sommige fabrikanten van kranen leveren in dergelijke gevallen ook aansluitverlengingen, maar ook deze verlengingen lossen te grote verschillen in diepte niet op. Gebruik kwalitatieve PTFE- (teflon) tape om waterdichtheid te garanderen.
Alle leidingen moeten stevig aan de constructie worden bevestigd met buisklemmen. Als leidingen los blijven, veroorzaakt stromend water trillingen en een onaangenaam metalen gerammel in de muur, dat je bij elke douchebeurt zou horen. Vergeet ook niet om de koperen uiteinden van de leidingen voldoende ver uit de muur te laten steken, zodat je na het betegelen eenvoudig het bedieningspaneel kunt monteren.
Voordat je de muur sluit, moet je twee essentiële stappen uitvoeren. De eerste is het grondig doorspoelen van het systeem. Vuil en restmateriaal uit de leidingen zijn de meest voorkomende oorzaak van storingen aan thermostatische cartridges. Als de cartridge al bij de eerste ingebruikname vervuild raakt, loop je het risico dat de fabrikant de garantie niet erkent.
De tweede stap is een druktest. Laat water door het systeem stromen en laat het een tijd onder druk staan. Controleer elke verbinding op eventuele lekkage. Bij thermostatische kranen wordt ook deze test aanbevolen: als je de koudwatertoevoer afsluit, moet de kraan de doorstroming onmiddellijk stoppen om te voorkomen dat je je verbrandt aan heet water.
De badkamer is een vochtige omgeving en bij inbouwsystemen geldt dit dubbel, omdat je niet in de muur kunt kijken. Na het plaatsen van gipsplaten of het aanbrengen van pleisterwerk moet je een waterdichte membraan aanbrengen. Deze laag vormt een ondoordringbare barrière tussen de muur en de tegels. Vul alle openingen rond de uitstekende leidingen met isolatie.
Let er bij het plaatsen van de tegels op dat de openingen voor de kraan niet te groot zijn. De openingen voor de kraan moeten worden gemaakt volgens de vorm van het inbouwlichaam, zodat de kraan correct kan worden geplaatst en de afdekrozet van de kraan de volledige installatieruimte afdekt. Ook moet rekening worden gehouden met de dikte van de tegels.
Zodra de lijm en het voegmiddel zijn uitgehard, komt de laatste fase. Breng een kleine hoeveelheid smeermiddel aan op de binnenrand van de rozetten, zodat ze soepel op hun plaats schuiven.
De laatste stap is het kalibreren van de temperatuur. Zet de douche volledig open en meet de watertemperatuur met een thermometer. Komt deze niet overeen met 38 °C (de standaard veilige temperatuur), verwijder dan de hendel en draai de as van de cartridge handmatig bij totdat je de gewenste temperatuur bereikt. Zet vervolgens de hendel vast met een stelschroef en plaats de afdekkap terug. Wij raden aan om de temperatuurkalibratie uit te voeren volgens de installatiehandleiding van de gekochte kraan.
En nog een laatste opmerking: de installatie van een inbouwsysteem vereist geduld. Als u in een oud huis atypische leidingen aantreft of zich niet zeker voelt bij het snijden van leidingen, schakel dan liever een vakman in. Het herstellen van een slecht geïnstalleerde kraan achter afgewerkte tegels is namelijk de nachtmerrie van elke doe-het-zelver.